ေ႐ႊျပည္သစ္သို႕
ေ႐ႊျပည္သစ္သို႕
ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတြ ႏိုင္ငံျခားမွာ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္မွာ ၃ ႏွစ္ျပည္႕ခဲ့ျပီ။ ဒီေတာ့ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ပညာသင္ၾကားေနေတာ့ ဒီႏိုင္ငံကလူေတြရဲ႕ စိတ္၀င္စားျခင္းကိုခံရသည္။အထူးသျဖင့္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္တို႕ကို ပညာသင္ၾကားေပးေနတဲ့ ဆရာမ်ား၏စိတ္၀င္းစားျခင္းႏွင့္ အေလးေပးဆက္ဆံျခင္းကိုခံရသည္။ဆရာမ်ားသည္ မၾကာခဏဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေခၚေမးေလ့ရွိသည္။ဆရာေခၚေမးတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းမွာ ခ်က္ခ်င္းအေျဖမေပးႏိုင္လို႕ အခက္အခဲေတာ့ျဖစ္သည္။ တခါတေလ စိတ္အခန္႕ မသင့္မႈေတာင္ျဖစ္တတ္ေသးသည္။
မင္းတို႕ႏိုင္ငံအတြက္ ဒီပညာရပ္ေတြလိုအပ္လို႕လားလို႕ ဆရာေမးရင္ ကြၽန္ေတာ္အေတာ္ေလး ေဒါသထြက္မိသည္။ ဆရာမရိပ္မိေအာင္သာ မသိမသာဟန္ေဆာင္ေနရသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိပ္ဘ၀င္မက်လွ။ ဆရာေမးလိုက္တဲ့ ေမးခြန္ေတြမွာ အဓိပၸါယ္ေတြအမ်ားၾကီးပါသည္။ ဆရာ့စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဘာကိုမွရည္႐ြယ္၍ ေျပာဆိုဟန္မေပၚေခ်။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့ ေတြးစရာေတြျဖစ္လာသည္။
ဒီပညာရပ္ေတြက သင္ၾကားဖို႕အတြက္ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြရွိလို႕လား။ ဘယ္ႏိုင္ငံကေတာ့ သင္ယူပိုင္ခြင့္ရွိသည္။ ဘယ္ႏိုင္ငံကေတာ့ သင္ခြင့္မရွိဘူး။ ဥေရာပတိုက္သားေတြဘဲ သင္ယူေလ့လာခြင့္ရွိသည္။ အာရွတိုက္သားေတြ သင္ခြင့္မရွိဘူးဆိုတဲ့ ခြဲျခားခ်က္ရွိလို႕လား။ ခ်မ္းသာတဲ့ ႏိုင္ငံဘဲသင္ယူခြင့္ရွိသည္။ ဆင္းရဲတဲ့ႏိုင္ငံကေတာ့ သင္ယူပိုင့္မရွိဘူး။ ဒီလိုကန္႕သတ္ခ်က္ေတြရွိလို႕လား။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ မင္းႏိုင္ငံက ဒီလိုအဆင့္ျမင့္ပညာေတြ သင္ယူေတာ့ေရာ ဘာမ်ားအသံုးခ်တတ္မွာမို႕လဲဆိုတဲ့ အၾကည္႕မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္။
ကြၽန္ေတာ္အ႐ိုးသားဆံုး ၀န္ခံပါမည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႕ႏိုင္ငံ ဆင္းရဲပါသည္။ ေခတ္ေတြအမ်ားၾကီး ေနာက္က်က်န္ေနရစ္ခဲ့ပါသည္။ နည္းပညာဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတတ္မႈေတြ အမ်ားၾကီးလိုအပ္ခဲ့ပါသည္။ ဒါဟာ ရာစုႏွစ္တစ္ခုရဲ႕ အတိုင္းအတာ တစ္ခုေလာက္ဘဲျဖစ္သည္။ ဒီလိုေနာက္က်ခဲ့လို႕လဲ သမိုင္းရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြကို သင္ခန္းစာယူခဲ့ၾကသည္။ ျပဳျပင္ခဲ့ၾကသည္။ ေခတ္ကိုမွီေအာင္ လိုက္ခဲ့ၾကသည္။ အခုဆို ေတာ္ေတာ္ေလး ထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနပါသည္။
ထိို႕ေၾကာင့္ပင္ ကြၽန္ေတာ္ ရဲရဲၾကီးအာမခံရဲပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ ႏိုင္ငံက လူေတြမညံ့ၾကဘူး။ အေတြးအေခၚပိုင္းဆိုင္ရာႏွင့္ ျမန္မာတို႕၏ ယဥ္ေက်းမႈေတြကိုၾကည္႕ပါလား။ မ်က္၀ါးထင္ထင္ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ နည္းပညာေခတ္ကိုအမွီလိုက္ခဲ့လို႕ အခုေခတ္ ေနာက္ၾကမက်န္ခဲ့ၾကတာေပါ့။ တုိးတတ္ေနတဲ့ ကမၻာၾကီးရဲ႕ စိန္ေခၚမႈေတြကို အညံ႕မခံ အ႐ႈံးမေပးခဲ့လို႕ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ကို ဒီမွာလာျပီေတာ့ ဒုကၡခံ စာေပပညာေတြ ေန႕မနား၊ ညမအား သင္ၾကားေနတာကိုၾကည္႕ပါလား။ ေနထိုင္မႈအခက္အခဲေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈအခက္အခဲေတြ၊ သင္ၾကားမႈအခက္အခဲေတြ၊ လူမႈေရးအခက္မခဲေတြ ေျမာက္မ်ားစြာနဲ႕ အႏိုင္မခံအ႐ႈံးမေပး ပညာဆက္လက္ သင္ၾကားေနတာကိုဘဲၾကည္႕ပါလား။ မိဘ ေဆြမ်ိဳးေမာင္ႏွမ ေနာက္ဆံုး အမိႏိုင္ငံရဲ႕ ေအးျမတဲ့ အရိပ္ေအာက္ကေန တိုင္းတပါးရင္ခြင္ထဲ မေနခ်င္ဘဲေနရသည္။ သို႕ေသာ္ ကြၽႏု္ပ္တို႕၏ စြန္႕လြတ္၊အနစ္နာခံမႈသည္ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခု၌ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတတ္မႈကို အေထာက္အကူျပဳႏိုင္ေတာ့မည္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ခုဏကဆရာေမးလိုက္တဲ့ ေမးခြန္အတြက္ အေျဖကရွင္းေနျပီေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကလည္း ကမၻာေပၚမွာရွိသည့္ တျခားလူမ်ိဳးေတြလို အသိဥာဏ္ရွိၾကလို႕ေပါ့။
ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား၏ စိတ္ဓာတ္သည္ ခပ္ညံ့ညံ့မဟုတ္ေခ်။ ကိုယ္ပိုင္ စဥ္းစားဥာဏ္ရွိၾကပါသည္။ အရည္အခ်င္းေတြရွိၾကပါသည္။ ဒီလိုဆိုရင္ ဘာလို႕ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတြ ဒီပညာရပ္ကို မသင္ၾကားႏိုင္ရမွာလဲ။ သင္ၾကားႏိုင္တာေပါ့။ ဒီပညာရပ္ေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတတ္မႈ အတြက္အမ်ားၾကီးလိုအပ္တာေပါ့။ ဒီပညာရပ္ေတြရွိလာရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံဒီထပ္တိုးတတ္ျပီေပါ့။ ကမၻာႏိုင္ငံေတြနဲ႕ ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္ျပီေပါ့။ ကမၻာမွာ ျမန္မာဆိုတာဒီလိုေဟ့လို႕ ရင္ဖြင့္ျပီးလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ျပီေပါ့။
ကြၽန္ေတာ့္မွာ ခဏကဆရာေမးလိုက္ေသာ ေမးခြန္အတြက္ေျဖစရာ အေျဖရွိေနသည္။ ဒီအခ်ိန္ ဆရာေမးရင္ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ကိုေကာ့ ေခါင္းကိုေမာ့ျပီး ကြၽႏု္ပ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြလုပ္ႏိုင္သည္ ဟုေျဖၾကားႏိုင္မည္။ျမန္မာေတြမညံ႕ၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္နည္းနည္းေတာ့ပ်င္းၾကသည္။ပ်င္းရာကေန ဖ်င္းမသြားရန္ အလြန္အေရးၾကီးသည္။ ျမန္မာျပည္ၾကီး ထီးက်ိဳးစည္ေပါက္ ျဖစ္ခဲ့သည္႕ သမိုင္စာမ်က္ႏွာကို ၾကည္႕ကသိရွိႏိုင္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသူကြၽန္ဘ၀ေရာက္ခဲ့သည္႕ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားစြာကို ကြၽန္ေတာ္ၾကားခဲ့ဖူးပါသည္။ တခ်ဳိ႕က ျမန္မာေတြစည္းကမ္းေဖာက္လို႕ ထီးနန္းေပ်ာက္သည္။ တခ်ိဳ႕က ကင္၀န္မင္းၾကီး သစၥာေဖာက္လို႕ျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕က ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဘုရင္ သီေပါမင္း ခပ္ည႕ံည႕ံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕က စုဖုရားလတ္ျပည္တြင္းေရးကို ၀င္ပါလို႕ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္ၾကီး ပ်က္ကဒ္ဆိုက္လို႕ျဖစ္သည္။ စသည္ျဖင့္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာၾကသည္။ သူတို႕ေျပာဆိုခဲ့သည္႕ ယူဆခ်က္မ်ားကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ မျငင္းဆိုပါ။ သို႕ေသာ္ ကြၽန္ေတာ့္ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ကိုေတာ့ တင္ျပျခင္းသည္။
ထိုအခ်ိန္က ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အေနာက္ႏိုင္ငံတြင္ အသံုးျပဳေနေသာ ေခတ္မွီလက္နက္မ်ား ပိုင္ဆိုင္မႈနည္းခဲ့သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ေခတ္မွီလက္နက္ ပိုင္ဆိုင္မႈအားနည္းခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္ ကုလားျဖဴစစ္တပ္မ်ား တရစပ္ပစ္ခတ္ႏိုင္ေသာ စက္ေသနတ္မ်ား ပစ္ခတ္ေနခ်ိန္တြင္ ျမန္မာေတြ ဓားေသြး၍ တိုင္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကရသည္။ နည္းပညာရပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အားနည္းခဲ့ၾကသည္။ နည္းဗ်ဴဟာေျမာက္စုဖြဲ႕မႈေတြ အားနည္းခဲ့ၾကသည္။ အထက္ေအာက္ အဆင့္ဆင့္ သတင္းပို႕မႈစနစ္ အားနည္းခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္စစ္တပ္တို႕၏ စစ္မဟာဗ်ဴဟာ၊စစ္နည္းပရိယာယ္ တို႕ျဖင့္ လွည္႕ကြက္ဆင္ လုပ္ဇာတ္ဖမ္းတီးမႈကိုခံခဲ့ရသည္။ ယံုၾကည္မႈေတြပိုခဲ့ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္က နည္းပညာေနာက္က်ခဲ့ျခင္းသည္ ျမန္မာျပည္၏ အခ်ဳပ္အျခာအား တိုင္းတပါး ကုလာျဖဴတို႕ ထိပါးေစာ္ကားဖို႕ အခြင့္ေကာင္းတစ္ခုလို ျဖစ္ခဲ့ရသည္။တနည္းဆိုရေသာ္ ျမန္မာေတြထီးနန္ေပ်ာက္ သူ႕ကြၽန္ဘ၀အႏွစ္ ၁၀၀ နီးပါေရာက္ခဲ့တာဟာ ၀ီရိယအားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာေတြ ေခတ္နည္းပညာရပ္မ်ားကို သင္ၾကားမႈ ၀ီရိယနည္းခဲ့သည္။ ထိုေခတ္က ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္မ်ား ရွားပါးခဲ့သည္။ ေခတ္ရဲ႕ တိုးတတ္ေျပာင္းလဲမႈကို လွစ္လွ်ဴ႐ႈ႕ထားခဲ့မိသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ ျမန္မာတို႕သည္ ၀လံုးေခါင္းထဲ လသာ သည္ဟုထင္ခဲ့ၾကသည္။ထို႕ေၾကာင့္ သူ႕ကြၽန္ဘ၀တို႕ေရာက္ခဲ့ရသည္။ တိုးတတ္ေျပာင္းလဲေနေသာ စက္မႈေခတ္၏ ဒဏ္ခတ္မႈကိုခံလိုက္ရသည္။ သို႕ေသာ္ ဒီေခတ္ရဲ႕ ဒဏ္ခတ္မႈကို သိရွိျပီတဲ့ေနာက္ အတတ္ပညာနဲ႕ အသိပညာမ်ားကို ကမၻာအႏွ႕ံသြားေရာက္ရွာေဖြခဲ့ၾကသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးအတြက္ အဓိကလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ခဲ့သည္႕ စစ္ပညာကို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္သြားေရာက္သင္ယူခဲ့ျခင္းကို ၾကည္႕ကသိႏိုင္ပါသည္။ ဤကဲ့သို႕ အသိပညာေတြ<ကယ္၀မႈေၾကာင့္ပင္ ျမန္မာတို႕၏ အႏွစ္၁၀၀ နီးပါးေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရသည္႕ လြတ္လပ္ေရးကို ၁၉၄၈ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႕တြင္ အရယူႏိုင္ခဲ့သည္။ ကမၻာမွာျမန္မာေဟ့လို႕ ေမာ္ကြန္တင္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုကဲ့သို႕ အစဥ္အလာေကာင္းေတြနဲ႕ လူျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ဟာ အမိႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ မိမိတတ္အားသေ႐ြ႕ ႏိုင္ငံေကာင္းရာေကာင္းက်ိဳးကို တည္ေဆာက္ရမည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးပီပီ စြမ္းရည္ျပည္႕၀မႈရွိေအာင္ တည္ေဆာက္ရမည္။ သို႕မွသာလွ်င္ ႏိုင္ငံတကာ အလယ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟု ရပ္တည္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ေခတ္ပညာတတ္လူငယ္မ်ား အထူးသျဖင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္ အသိပညာ အတတ္ပညာမ်ားကို ၾကိဳးစားသင္ယူသင့္ပါသည္။ မိမိဘ၀ကို အေလလိုက္ အခ်ိန္ကုန္ခံေနမည္႕အစား အခ်ိန္ကိုအက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်တတ္ေအာင္ၾကိဳးစားရမည္။ သို႕မွသာ ေနာင္အနာဂတ္ ကြၽႏု္ပ္တို႕တိုင္းျပည္သည္ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတတ္ျပီး အရွိန္အ၀ါၾကီးမားေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္လာမည္ျဖစ္သည္။ သို႕မွသာ ေနာင္အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အားကိုးအားထားျပဳရေသာ ႏိုင္ငံသားေကာင္း ရတနာမ်ားျဖစ္လာမည္ျဖစ္သည္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ေခတ္သည္ အခ်ိန္ႏွင့္အမွ်ေျပာင္းလဲေန၏။ ထိုေခတ္ကို မမီွလို႕ မလိုက္ရင္ က်န္ခဲ့ယံုသာရွိမည္။ သနားလို႕ သင့္အားေခၚေဆာင္သြားမည္မဟုတ္ေခ်။ ေခတ္ကို မွီေအာင္လိုက္မွသာ မွီမည္ျဖစ္သည္။ထို႕ေၾကာင့္ ရသမွ်အခ်ိန္ေလးတြင္ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ၊ ဗဟုသုတမ်ား ရွာမွီး၍ ကိုယ္႕မိသားစု၊ ကိုယ့္ေဒသ၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ တိုးတတ္ရာတိုးတတ္ေၾကာင္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါသည္။)
အကၡရာ(ေနျပည္ေတာ္)
No comments:
Post a Comment